Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2019 (ΙΙ) - ο "μπαλαντέρ"


Στο προηγούμενο κείμενο, περιγράφοντας τις διεξόδους, που υπάρχουν προκειμένου μετά τις δημοτικές εκλογές να προκύψει "κυβερνησιμότητα", αναφέρθηκα στην αναγκαιότητα της "δημοσιότητας" και της "διαφάνειας" στην άσκηση της πολιτικής, από τον δήμαρχο που θα προκύψει, για να μπορεί ο λαός να αποδίδει τα του καίσαρος τω καίσαρι.
Ολα λοιπόν δημόσια και πάνω στο τραπέζι και όλοι κρίνονται!!!!
Εκεί αναφερόμουνα και στην ύπαρξη ενός μπαλαντέρ, ως αντίδοτο στην ενδεχόμενη δυσχέρεια "κυβερνησιμότητας"!!!!
Ας το δούμε αναλυτικότερα. Σε ένα παλιότερο πάλι κείμενό μου έλεγα:
"Συνεχίζοντας τις σκέψεις και τους προβληματισμούς για τις επόμενες δημοτικές εκλογές, δεν μπορούμε να μην αναζητήσουμε την απάντηση στο άλλο μεγάλο πρόβλημα, τον δημαρχοκεντρικό χαρακτήρα δηλ. την απόλυτη εξουσία που έχει ο εκάστοτε δήμαρχος. Μια εξουσία που εμποδίζει καθοριστικά την δημοκρατική, αυτοδιοικητική και αποδοτική λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης." (http://gavrasmichael.blogspot.com/2014/03/blog-post.html)
Ένας δήμος όμως, παρόλο που διοικείται από τις αποφάσεις του δήμαρχου και του δημοτικού συμβούλιου, είναι η Υπηρεσία αυτή που σχεδιάζει και υλοποιεί αυτές τις αποφάσεις.
Στον τομέα αυτό το "δημαρχοκεντρικό μοντέλο", με την παντοδυναμία του δήμαρχου στο δημοτικό συμβούλιο, έχει οδηγήσει στην εξουδετέρωση και τον ευνουχισμό της Υπηρεσίας.
Από την άλλη, η Υπηρεσία έχει βολευτεί με την υπάρχουσα κατάσταση, που μεταφέρει όλες τις ευθύνες στον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο.
Στην πράξη, το Δημοτικό Συμβούλιο, επικυρώνει προτάσεις της Υπηρεσίας, που εισάγει ο δήμαρχος για "συζήτηση και λήψη απόφασης".
Η Υπηρεσία είναι αυτή που έχει την αρμοδιότητα και την ευθύνη, στην μελέτη και στον σχεδιασμό, αλλά και στην υλοποίηση, δράσεων για την ομαλή λειτουργία της πόλης.
Αλήθεια ποιος γνωρίζει καλύτερα την κάλυψη της πόλης από το δίκτυο ομβρίων και άρα τα πιθανά σημεία πλημύρας από μια μεγάλη βροχόπτωση;;;; Ποιος μπορεί καλύτερα από την Υπηρεσία να σχεδιάσει ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης μιας εκτεταμένης χιονόπτωσης;; Ποιοι είναι οι βασικοί δρόμοι που πρέπει να εκχιονιστούν πρώτοι, ποιοι δεύτεροι, με ποια μηχανήματα κ.λ.π. Θα μπορούσα να συνεχίσω και με άλλους τομείς λειτουργίας του δήμου.
Στην Ελλάδα, με άλλοθι ή και πραγματικότητα, την αναμονή της "ΕΝΤΟΛΗΣ από τον δήμαρχο", μια σειρά ζητήματα, που θα είχαν διευθετηθεί, παραμένουν στα άλυτα προβλήματα, που ταλαιπωρούν τους δημότες.
Η Ιταλία, με τις πολύμηνες περιόδους "ακυβερνησίας", έχει δείξει τον δρόμο.
Η Υπηρεσία έχει αναλάβει τα ηνία. Ελάχιστα από τα ζητήματα της πόλης δεν ανήκουν στην πραγματικότητα στην δική της δικαιοδοσία.
Η Υπηρεσία λοιπόν είναι ο "μπαλαντέρ", το αντίδοτο, σε ενδεχόμενη δυσχέρεια "κυβερνησιμότητας" εξ αιτίας της απουσίας μονοπαραταξιακής πλειοψηφίας, που πιθανόν να επιφέρει η απλή αναλογική. Κατά την άποψή μου, αυτό θα πρέπει να γίνει ακόμα και αν η διαπαραταξιακή συνεννόηση και σύγκλιση οδηγήσουν σε σταθερή πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο.
Ένα λοιπόν από τα κύρια ζητήματα, που πρέπει να επιλυθούν με το καλημέρα και μάλιστα διαπαραταξιακά, είναι η αναβάθμιση της Υπηρεσίας στο βάθρο, που της πρέπει και της ανήκει.
Με όχημα την αναβάθμιση του ρόλου του δημοτικού υπαλλήλου και την αυτοτελή υπευθυνοποίηση της υπογραφής του, (οι εισηγητές να είναι συνυπεύθυνοι με τους αποφασίζοντες) θα πρέπει εξ αρχής να αποδοθούν οι αρμοδιότητες και οι υπευθυνότητες που δικαιωματικά τους ανήκουν.
Η αποκατάσταση της Υπηρεσίας στον ρόλο που δικαιωματικά κατέχει στην λειτουργία του δήμου και την εξυπηρέτηση των δημοτών, είναι εκ των ων ουκ άνευ και ο κύριος στόχος του συνόλου του Δημοτικού Συμβουλίου, που θα προκύψει στις επόμενες εκλογές.
Ο δήμαρχος λοιπόν που θα το βάλει σαν στόχο και θα το πετύχει θα είναι και ο πιο πετυχημένος δήμαρχος στην ιστορία της πόλης.
Έτσι μόνο θα φανεί αν και ο "μπαλαντέρ" θέλει να είναι "μπαλαντέρ"!
Μιχάλης Γαβράς
Ορθοπαιδικός Χειρουργός
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Αγίας Παρασκευής

Παρασκευή, 3 Μαΐου 2019

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2019 (Ι) - Κυβερνησιμότητα


Στις προηγούμενες εκλογές (2014), είχα μιλήσει για το "ελλείπον παιγνιόχαρτο" και με αυτό τον όρο αναφερόμουν στον θεσμό «δημοτική παράταξη», με μέλη, καταστατικό, γενική συνέλευση, όργανα και διαδικασίες, που θα λειτουργούσε σε βάθος χρόνου, ανεξάρτητα αν η παράταξη βρίσκεται στην αντιπολίτευση ή στην διοίκηση του δήμου (ιδιαίτερα τότε).
Η απουσία τέτοιων παρατάξεων – θεσμών, είναι το «ελλείπον παιγνιόχαρτο» για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. (http://gavrasmichael.blogspot.com/2014/03/blog-post.html)
Παρόλο που δεν είμαι χαρτοπαίχτης (δεν ξέρω ούτε στοιχειώδη πρέφα), θα χρησιμοποιήσω και πάλι έναν χαρτοπαιχτικό όρο, τον "μπαλαντέρ" για την σημερινή κατάσταση.
Οι ερχόμενες Αυτοδιοικητικές εκλογές, έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, που τις σημαδεύει ως σημαντικό γεγονός στην ιστορία της Αυτοδιοίκησης της Ελλάδας.
Η Απλή Αναλογική, είναι το νέο εκλογικό σύστημα, με την οποία θα προκύψουν τα νέα δημοτικά συμβούλια. Είναι φανερό, πως τα αποτελέσματα της 1ης Κυριακής θα οδηγήσουν στην απουσία αυτοδυναμίας της δημαρχεύουσας παράταξης, που θα προκύψει την 2η Κυριακή στους περισσότερους δήμους της Ελλάδας.
Η "κυβερνησιμότητα" θα είναι το διαρκές ζητούμενο, καθ' όλη τη διάρκεια της τετραετίας. Και αυτό με ένα λαό "απαίδευτο" σε συνεργασίες, ένα δημοτικό συμβούλιο που θάχει προκύψει μέσα από τον ορυμαγδό των αντιπαραθέσεων και των χτυπημάτων κάτω από την ζώνη, σε μια προεκλογική περίοδο από την φύση της συγκρουσιακή.
Όλοι αυτοί, θα κληθούν να βρουν κώδικα επικοινωνίας, μέσα από τον οποίο θα γίνει δυνατή η δημιουργία των απαραίτητων πλειοψηφικών συσπειρώσεων, προκειμένου να διοικηθεί ο δήμος. Οχι μόνο για να αντιμετωπισθούν οι τρέχουσες ανάγκες, αλλά και να γίνουν οι απαραίτητοι μακροπρόθεσμοι σχεδιασμοί για το μέλλον της πόλης.
Και όλα αυτά (συγκλήσεις-συσπειρώσεις) με το μάτι στις επόμενες εκλογές και τις απαραίτητες διαφοροποιήσεις, που να δικαιολογούν τα διαφορετικά παραταξιακά σχήματα.
Τα εργαλεία για τις απαραίτητες συγκλίσεις, δεν είναι πολλά.
Είτε θα δημιουργηθούν μετεκλογικές προγραμματικές συγκλίσεις μεταξύ διαφορετικών παρατάξεων, μέσα από μια επίπονη και ψυχοφθόρα διαδικασία,
είτε θα πρόκειται για "κυβερνήσεις μειοψηφίας" που η σύγκλιση θα κρίνεται κατά περίπτωση και κατά θέμα.
Και αν μεν η "κυβερνησιμότητα" επιτυγχάνεται με τον πρώτο τρόπο, η ελπίδα για την πόλη είναι φανερό πως θα ανθίσει, αν όμως οδηγηθούμε στην δεύτερη περίπτωση η κατάσταση περιπλέκεται σημαντικά!!!!!
Το ζητούμενο κάθε φορά θα είναι το κριτήριο της κατά περίπτωση σύγκλισης και η εμπειρία από το παρελθόν δεν μας έχει δώσει ελπιδοφόρα μηνύματα, πως αυτό θα γίνεται με κριτήρια θέσεων και απόψεων και όχι με ιδιαίτερα αμφίβολης ποιότητας κριτήρια.
Ο μικρομεγαλισμός, η παντοδυναμία του 51ου, η εξωδιαδικαστική συναλλαγή έχουν δώσει τα δείγματά τους στο παρελθόν στην Ελληνική και όχι μόνο πραγματικότητα.
Αν η συνεννόηση και η σύγκλιση δεν κυριαρχήσουν στο δημοτικό συμβούλιο, θα ζήσουμε σκηνές απείρου κάλους, που θα θυμίζουν τις καλύτερες!!!!! και τις κωμικότερες στιγμές της θεατρικής επιθεώρησης. Με μόνο σίγουρο την τελική τραγωδία για την πόλη.
Μπορεί η ευθύνη να ανήκει και να την χρεώνεται τελικά ο εκάστοτε δήμαρχος, αλλά και οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης δεν πρόκειται να αποφύγουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογούν. Και αυτά θα επιδικαστούν στις επόμενες εκλογές.
Όλα είναι μαύρα λοιπόν;;;; Όλα χάθηκαν;;;
Όχι βέβαια.
Υπάρχει η "δημοσιότητα" και η "διαφάνεια" και η άσκησης πολιτικής "πάνω στο τραπέζι" δημόσια, για να μπορεί ο λαός να αποδίδει τα του καίσαρος τω καίσαρι.
Ολα λοιπόν δημόσια και πάνω στο τραπέζι και όλοι κρίνονται!!!!
Υπάρχει και ένας μπαλαντέρ!!!!
Αλλά γι' αυτόν στο επόμενο κείμενο!!!!

Πέμπτη, 2 Μαΐου 2019

Burnout. Η νομοτελειακά επερχόμενη νόσος του Εθνικού Συστήματος Υγείας.


Μήπως βλέπετε στην παρακάτω περιγραφή, συμπτώματα στο δικό σας Νοσοκομείο;;;;
Μην ανησυχείτε, δεν έχετε κάνει λάθος στην διάγνωση.
Οντως το Burnout είναι ante portas!!!!!

"Ο όρος «επαγγελματική εξουθένωση» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1974 από τον Freudenberger για την περιγραφή των συμπτωμάτων σωματικής και ψυχικής εξουθένωσης σε επαγγελματίες υπηρεσιών ψυχικής υγείας.
Σήμερα, από τις 5.500 δημοσιευμένες μελέτες για την επαγγελματική εξουθένωση, οι περισσότερες αφορούν στους επαγγελματίες της υγείας σε ποσοστό 34%.
Διάφορες έρευνες έχουν καταλήξει ότι οι σημαντικότερες πηγές επαγγελματικής εξουθένωσης αφορούσαν σε οργανωτικά και διοικητικά προβλήματα, όπως
η περικοπή του εργατικού δυναμικού,
οι μεταρρυθμίσεις στις υπηρεσίες υγείας και
η έλλειψη ενημέρωσής τους για τις αλλαγές αυτές.
Επίσης, άλλοι παράγοντες που οδηγούν επαγγελματίες να εμφανίσουν το σύνδρομο αυτό είναι αφενός το γεγονός ότι είναι υπεύθυνοι για ανθρώπινες ζωές και όχι για απρόσωπα αντικείμενα και αφετέρου στο ότι οι πράξεις ή οι παραλείψεις τους έχουν σημαντικό αντίκτυπο στους ανθρώπους αυτούς. Οι στρεσογόνοι αυτοί παράγοντες είναι δυνατόν να επιδεινωθούν από την έντονη προσπάθεια που καταβάλλουν οι επαγγελματίες προκειμένου να φαίνεται ότι είναι ήρεμοι και ελέγχουν την κατάσταση, αλλά την ίδια στιγμή να συμμετέχουν συναισθηματικά και να δείχνουν ενδιαφέρον για τα προβλήματα των ανθρώπων με τους οποίους συναναστρέφονται." (από το διαδίκτυο)

Η νόσος, που ήδη εκδηλώνεται, έχει περιγραφεί, εδώ:

Σάββατο, 13 Απριλίου 2019

Για την ιταμή επίθεση στον Κώστα Γαβρά


Όσοι με παρακολουθείτε, θα έχετε διαπιστώσει πως την όποια άποψή μου, προσπαθώ να την τεκμηριώνω με στοιχεία που υπάρχουν στο διαδίκτυο με μη αμφισβητήσιμη αξία, πολλές φορές με στοιχεία πηγών φίλα προσκείμενων προς αυτούς που κρίνω και κατακρίνω. Κόντρα λοιπόν στον λαϊκισμό από όπου κι αν εκπορεύεται.
Το θέμα με τον Κώστα Γαβρά και την "χρηματοδότησή του από την Ελληνική Κυβέρνηση", μια και έτσι παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ και στα κοινωνικά δίκτυα, με εξιτάρισε από την αρχή και όχι μόνο εξ αιτίας της συγγένειας, αλλά και εξ αιτίας της άποψης που έχω σχηματίσει για την ηθική του υπόσταση, από τη διαχρονική του παρουσία στο δημόσιο βίο.
Επίσης με ερέθισε και με πλήγωσε ταυτόχρονα, ως Έλληνα, η δήλωση του Κώστα Γαβρά στο ΑΠΕ:
«Κάνω ταινίες εδώ και πενήντα χρόνια. Έχω κριθεί τόσο εγώ όσο και οι ταινίες μου με τον χειρότερο αλλά και με τον καλύτερο τρόπο. Ποτέ όμως δεν γράφτηκε ότι χρηματοδοτήθηκα από μια κυβέρνηση για να προωθήσω την πολιτική της ή τα σχέδια της. Συνέβη αυτό στην Ελλάδα, όπου ήρθα να γυρίσω ταινία για πρώτη φορά. Ένα μέρος του τύπου της χώρας, από την οποία κατάγομαι με προσβάλει με τον χειρότερο τρόπο».
Έψαξα λοιπόν και βρήκα:
To Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας – ΕΚΟΜΕ Α.Ε. ιδρύθηκε με τον Νόμο 4339/2015 του Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, με σκοπό να διαχειριστεί αιτήσεις χρηματοδότησης.
Το χρηματοδοτικό εργαλείο απευθύνεται σε κάθε παραγωγό οπτικοακουστικού περιεχομένου, εγχώριο ή ξένο (με την προϋπόθεση ότι θα συνεργαστεί ή θα ανοίξει εταιρεία στην Ελλάδα), από κινηματογραφιστές και παραγωγούς τηλεοπτικών σειρών μέχρι YouTubers και δημιουργούς ηλεκτρονικών παιχνιδιών, με εξαίρεση διαφημιστικά σποτ, ριάλιτι ή τηλεπαιχνίδια. Η λογική του σχεδίου είναι αυτή του «cash rebate», που σημαίνει ότι επιστρέφεται το 25% των επιλέξιμων δαπανών από τις συνολικές δαπάνες.
Οι αιτήσεις θα γίνονται μέσω μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας, η οποία θα ορίζει τις επιλέξιμες δαπάνες και ακόμα αναμένεται. Αν οι παραγωγοί πιάσουν τους πόντους του «πολιτιστικού βαθμολογίου» σχετικά με το περιεχόμενο του έργου και αν τηρούνται και ορισμένες προϋποθέσεις φερεγγυότητας της επένδυσης, η χρηματοδότηση θα εγκρίνεται μέσα σε 45 μέρες και τα χρήματα θα επιστρέφονται έξι μήνες μετά την απόδοση των δαπανών.
Με δεδομένο λοιπόν πως εγκρίθηκε να επιστραφούν 630.000€, βγαίνει το συμπέρασμα πως οι δαπάνες σε Ελληνικό έδαφος και άρα στην Ελληνική αγορά, θα αγγίξουν τουλάχιστον τα 2.520.000€.
Αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
Η επικρίσεις στηρίζονται σε ένα επιχείρημα (ύψιστης λαϊκιστικής σύλληψης) που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ίδια την ουσία της σύγχρονης δημοκρατίας:
«Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»
Αντί λοιπόν να ικανοποιηθούμε, που με αφορμή την ταινία του παγκόσμιου σκηνοθέτη, όλος ο κόσμος θα πληροφορηθεί το δράμα της Ελλάδας, όπως αυτό παίχτηκε στις κλειστές αίθουσες, του ανύπαρκτου νομικά Eurogroup, με την όποια οπτική έχει ο καθένας μας, τον καταγγέλλουμε και από πάνω.
Πολύ περισσότερο, που κανένας δεν γνωρίζει το περιεχόμενο της ταινίας.
Αλλά και εντελώς ψυχρά να το βλέπαμε, χωρίς το όνομα του Γαβρά από πίσω, καταγγέλλεται μια κινηματογραφική εταιρία που θα δαπανήσει 2,5 εκατομ € στην Ελλάδα, γιατί αξιοποιεί τον νόμο που φτιάχτηκε για να προσελκύσει οπτικοακουστικές παραγωγές στην Ελλάδα, πριονίζοντας το κλαδί που καθόμαστε όλοι μας.
Ο απόλυτος λαϊκισμός στη υπηρεσία της πιο φτηνής αντιπολιτευτικής προπαγάνδας.
Καταλήγω:

Η επίθεση στον Κώστα Γαβρά, είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ, από κάθε άποψη. 
 "Δεν είναι βλακεία, δεν είναι ασχετοσύνη. Είναι τοξική πληροφόρηση και κακόηθες ψέμα", όπως έγραψε φίλος στο ΦΒ.

Η φωτό είναι από την επίσκεψή του στον γενέθλιο τόπο, στο χωριό του, τα Λουτρά Ηραίας το καλοκαίρι του 2018. Εδώ απευθύνει χαιρετισμό στους συμπατριώτες στην εκκλησία του χωριού μετά την αρτοκλασία.