Η «θυσία» του Γ.Ν.Ν.Μελισσίων "Αμ.Φλέμιγκ"

Όταν πριν ενάμισι χρόνο συνενώθηκαν το Αμ.Φλέμιγκ με το Σισμανόγλειο σε ένα  ενιαίο συγκρότημα, όσοι από την δεκαετία του 1980 το οραματιζόμασταν, αναθαρρήσαμε πως επιτέλους θα επικρατήσει ο εξορθολογισμός και η αξιοποίηση της τεράστιας περιουσίας του ΕΣΥ στα Μελίσσια, που αποτελείται από τις τρεις Νοσοκομειακές μονάδες (Σισμανόγλειο και Αμ.Φλέμινγκ (πτέρυγα Τσαγκάρη και Μπόμπολα).

Με την κατάργηση του 1^ου Θεραπευτήριου ΙΚΑ (αυτονόητη που θάπρεπε νάχει γίνει πριν πολλά χρόνια) και την ένταξη αξιολογότατου επιστημονικού δυναμικού στο Συγκρότημα, «είδαμε» να ζωντανεύει το όραμα για την δημιουργία ενός Συγκροτήματος, οδηγός για το μέλλον του ΕΣΥ την μετεξέλιξή του με Ευρωπαϊκές και καταξιωμένες δομές και λειτουργίες.

Όλες αυτές οι ελπίδες καταρρέουν με πάταγο με την «παρέμβαση» που ζούμε και έχει διαλυτικά χαρακτηριστικά.

Είναι φανερό πως η όποια «μεταρρύθμιση» θάπρεπε να ξεκινήσει από το Σισμανόγλειο με τις τετρακόσεις ( 400) νοσηλευτικές κλίνες και τα δέκα (10) χειρουργικά κρεβάτια.

 Είναι επίσης φανερό, σ’ όσους γνωρίζουν πως το Σισμανόγλειο, έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει μέχρι να αποκτήσει «κουλτούρα» και να μετατραπεί σε ολοκληρωμένο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο, κεντρικό πυλώνα δευτεροβάθμιας ίσως και τριτοβάθμιας υγειονομικής εξυπηρέτησης στον Βόρειο Τομέα, με ανάθεση συμπληρωματικών και αρμονικά διασυνδεόμενων νέων καινοτόμων επιστημονικών αρμοδιοτήτων στις δυο πτέρυγες του Αμ.Φλέμιγκ (Τσαγκάρη και Μπόμπολα).

Η «μεταρρύθμιση» τελικά οδήγησε στην αποσύνθεση και την θυσία του Αμ. Φλέμιγκ, ως άλλη Ιφιγένεια στο βωμό της εκσυγχρονιστικής αναγκαιότητας και της επιταγής της Τρόικας για «κινητικότητα», προκαλώντας ανυπολόγιστη ζημιά. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθός της ας δούμε τι προσέφερε την προηγούμενη χρονιά στο Σύστημα Υγείας το Αμ.Φλέμιγκ:

30.000 επισκέψεις  στα ΤΕΠ (Τμήμα Επειγόντων), 30.000επισκέψεις  στα ΤΕΙ (Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία), 250.000 εργαστηριακές αιματολογικές, μικροβιολογικές και βιοχημικές εξετάσεις, 6.000 εισαγωγές ασθενών για νοσηλεία, 1400 αξονικές τομογραφίες, 2.500 χειρουργικές επεμβάσεις στα Τακτικά  Χειρουργεία.

Μας έχει δημιουργηθεί η εντύπωση, πως πρώτα ορίστηκε ο αριθμός αυτών που θα ενταχθούν στην διαθεσιμότητα και μετά πόσοι και ποιοι χρειάζονται για να λειτουργήσει το Νοσοκομείο, ακόμα και έτσι όπως το σχεδιάζει το Υπουργείο. Έναν σχεδιασμό που δεν τον έχουμε δει ακόμα.

Αντίθετα, η εικόνα που έχουμε, δείχνει περίτρανα πως όπως σε όλα στην Ελλάδα «βάζουμε μπροστά το κάρο και πίσω το άλογο».

Αντί να σχεδιαστεί πρώτα η νέα δομή του Συγκροτήματος, να υπολογιστεί το ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζεται για να το στελεχώσει και μετά να δούμε τι περισσεύει για να μετακινηθεί σε άλλη μονάδα, όλα έγιναν ανάποδα.

Και το κυριότερο, προκάλεσε ανυπολόγιστες ζημιές στις ήδη προσφερόμενες υπηρεσίες και στο ανθρώπινο δυναμικό του Αμ.Φλέμιγκ.

Ένα ανθρώπινο δυναμικό έμπειρο, εξειδικευμένο και με συνείδηση λειτουργού της υγείας, που οδήγησαν το Αμ.Φλέμιγκ να κατέχει την 1^η θέση στην «ικανοποίηση των ασθενών», μαζί με το Ωνάσειο, όπως προκύπτει από την έρευνα της Διεύθυνσης Ποιότητας και Αποδοτικότητας του Υπουργείου Υγείας (Ημερησία 12.5.2012).

Μια τεράστια και ιδιαίτερα σημαντική περιουσία του Νοσοκομείου, το προσωπικό του, που μέσα στα χρόνια εκπαιδεύτηκε και απέκτησε αξιόλογη εμπειρία, διασκορπίστηκε στο λεκανοπέδιο αποδιαρθρώνοντας ετοιμοπόλεμες μονάδες και καταστρέφοντας πολύχρονες και υγιείς συναδελφικές σχέσεις, απαραίτητες για την παροχή υψηλών προδιαγραφών υπηρεσιών.

Ευχόμαστε μετά την παρουσίαση στην ΤΡΟΪΚΑ των «διαθεσιμοτήτων» να αποκατασταθεί όλη αυτή η ζημιά, χωρίς να είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι.

Αθήνα 14.9.2013

Μιχάλης Γαβράς

Ορθοπαιδικός Χειρουργός

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Διευθυντής ΕΣΥ Γ.Ν.Ν.Μελισσίων Αμ.Φλέμιγκ

Τοποθέτηση του Μιχάλη Γαβρά στην 24η Συνεδρίασης (24-7-2013)*

Για την Διοργάνωση Πολιτιστικής Φιλανθρωπικής Εκδήλωσης- Συναυλίας (6/9)

Κύριε πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι

Μπορώ να κατανοήσω την αναγκαιότητα να γίνει μια πολιτιστική εκδήλωση με το τέλος του καλοκαιριού και την επιστροφή των δημοτών από τις διακοπές, σαν μια διαδικασία επανασύνδεσής τους με την πόλη.

Μπορώ να κατανοήσω την σκοπιμότητα όλα αυτά να γίνουν με αφορμή και περιεχόμενο την κοινωνική αλληλεγγύη.

Οφείλω όμως να καταθέσω την κριτική μου που στηρίζεται σε παλαιότερα αναπτυχθείσες απόψεις μου εδώ στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Είναι διαπιστωμένο πλέον πως την σημερινή εποχή της οικονομικής κρίσης και των πιέσεων επιβίωσης που δέχονται αρκετοί συνδημότες μας, ταυτόχρονα υπάρχουν πολλοί άλλοι συνδημότες μας που και την δυνατότητα έχουν και θέλουν και το έχουν ανάγκη να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους.

Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται με μεμονωμένες και αποσπασματικές ενέργειες – πυροτέχνημα όπως η εν λόγω Συναυλία. Απαιτείται μια ολόκληρη προετοιμασία για να ενταχθεί όλη η κοινωνία και όλες οι συλλογικότητες, σε μια σχεδιασμένη δράση συλλογής προσφερόμενων αγαθών για την Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου.

Σε αυτή τη λογική θα μπορούσε να ενταχθεί και η συγκεκριμένη Συναυλία και να αποτελεί την αποκορύφωση αυτής της διεργασίας για την συγκρότηση ενός Τοπικού Δικτύου Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης.

Αντί για αυτό βλέπουμε απλά την επίκληση – πρόσκληση στους δημότες νάρθουν στην Συναυλία και να φέρουν ό,τι θέλει ο καθένας.

Δεν μπορεί να υπάρχει Κοινωνική Αλληλεγγύη χωρίς την «Κοινωνία» και «Κοινωνία» είναι κυρίως οι συγκροτημένες συλλογικότητες, οι Σύλλογοι.

Δεν μπορούμε να πορευόμαστε επικαλούμενοι απλώς τα φιλάνθρωπα αισθήματα των δημοτών. Και βέβαια επιμένω προσωπικά να διαφοροποιώ την «αλληλεγγύη» από την «φιλανθρωπία».

Με αυτές τις σκέψεις θα έλεγα, αν τις αποδέχεστε, έστω και την τελευταία στιγμή ξεκινήστε την προετοιμασία, ώστε η εκδήλωση αυτή να είναι το αποκορύφωμα μιας συγκεκριμένης διεργασίας. Μιας διεργασίας όμως την οποία δεν μπορείτε να την φέρετε σε πέρας χωρίς την Διαπαραταξιακή Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής του Δημοτικού Συμβουλίου. Μιας Επιτροπής της οποίας ακόμα, τελευταία περίοδος της θητείας σας, δεν έχετε προσδιορίσει ούτε καν το στοιχειώδες πλαίσιο λειτουργίας της.

*Γραπτή αποτύπωση των κυριότερων σημείων της τοποθέτησής μου.

Δήλωση αποχώρησης από την συνεδρίαση του Δημ.Συμβουλίου

31.7.2013, ώρα 11.00μ.μ.

Μετά από δυο (2) ώρες "απίθανων" καταστάσεων που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της 25ης Συνεδρίασης του Δημ.Συμβουλίου με αποκορύφωση την ΕΝΤΟΛΗ του ποέδρου του Δ.Σ. "μην απαντάτε κα Μουχτούρη" ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΑ και αποχώρησα δηλώνοντας τα ακόλουθα:

"Η λειτουργία του Δημ.Συμβουλίου έχει υποβαθμιστεί σε απαράδεκτο βαθμό.
Ο ευτελισμός έχει χτυπήσει ταβάνι.
Γνωρίζω και έχω αποδεχθεί την θέση του συμβούλου αντιπολίτευσης.
Αρνούμε όμως να συμετέχω σ' αυτόν τον ευτελισμό που ευτελίζει και μένα."

Μιχάλης Γαβράς

Δημοτικός Σύμβουλος

Η ματαίωση μιας μεταρρύθμισης

Η «θυσία» του Γ.Ν.Ν.Μελισσίων Αμ.Φλέμιγκ

Αθήνα 29.7.2013

 

Όταν πριν ένα χρόνο συνενώθηκαν το Αμ.Φλέμιγκ με το Σισμανόγλειο σε ένα ενιαίο συγκρότημα, όσοι από την δεκαετία το 1980 το οραματιζόμασταν, αναθαρρήσαμε πως επιτέλους θα επικρατήσει ο εξορθολογισμός και η αξιοποίηση της τεράστιας περιουσίας του ΕΣΥ στα Μελίσσια, που αποτελείται από τις τρεις Νοσοκομειακές μονάδες (Σισμανόγλειο και Αμ.Φλέμινγκ (πτέρυγα Τσαγκάρη και Μπόμπολα).

Με την κατάργηση του 1^ου Θεραπευτήριου ΙΚΑ (αυτονόητη που θάπρεπε νάχει γίνει πριν πολλά χρόνια) και την ένταξη αξιολογότατου επιστημονικού δυναμικού στο Συγκρότημα, «είδαμε» να ζωντανεύει το όραμα για την δημιουργία ενός Συγκροτήματος, οδηγός για το μέλλον του ΕΣΥ την μετεξέλιξή του με Ευρωπαϊκές και καταξιωμένες δομές και λειτουργίες.

Όλες αυτές οι ελπίδες κατέρρευσαν με πάταγο με την σχεδιαζόμενη παρέμβαση και παρουσιαζόμενη ως «μεταρρύθμιση».

Ο αυτονόητος σχεδιασμός που περιλαμβάνει ένα κεντρικό Νοσοκομείο πυλώνα δευτεροβάθμιας ίσως και τριτοβάθμιας υγειονομικής εξυπηρέτησης, με ανάθεση συμπληρωματικών και αρμονικά διασυνδεόμενων επιστημονικών αρμοδιοτήτων στις δυο πτέρυγες του Αμ.Φλέμιγκ (Τσαγκάρη και Μπόμπολα) δεν υπήρξε ποτέ.

Είναι φανερό πως η «μεταρρύθμιση» θάπρεπε να ξεκινήσει από το Σισμανόγλειο με τις τετρακόσεις ( 400) νοσηλευτικές κλίνες και τα δέκα (10) χειρουργικά κρεβάτια, των οποίων η διάρθρωση αποκαλύπτει την διαχρονικά εκτρωματική συγκρότηση και «σπατάλη» πολύτιμων πόρων του ΕΣΥ.

• Δυο (2) Παθολογικοί τομείς με 256 νοσηλευτικές κλίνες από τις οποίες,
  • εκατό (100) σε Πνευμονολογικές Κλινικές
  • ογδόντα (80) σε παθολογικές και
  • είκοσι (20) σε Αιματολογικές.
• Ένα (1) Χειρουργικό τομέα με εκατόν δυο (102) νοσηλευτικές κλίνες από τις οποίες
  • σαράντα (40) στην Χειρουργική Κλινική και
  • πενήντα (50 ίσως και 60) στην Ουρολογική Κλινική, που ως Πανεπιστημιακή έχει την έδρα της στο Πανεπιστημιακό Αττικό Νοσοκομείο, που σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις έχει κλειστούς θαλάμους.

Η σχεδιαζόμενη «μεταρρύθμιση» δεν θίγει τις σημερινές δομές (παρωχημένες επιστημονικά και οργανωτικά καταστάσεις) και έτσι εκτρέπεται σε μια οδυνηρή πλέον κατάσταση.

Η κυβερνητική απαίτηση για «κινητικότητα» στο χώρο της υγείας, έδωσε την ευκαιρία να γίνει μια ασύντακτη και ανορθολογική παρέμβαση, που όχι μόνο δεν συνιστά «μεταρρύθμιση», αλλά αντίθετα προκαλεί ανυπολόγιστη ζημιά στο ΕΣΥ και στην εξυπηρέτηση των υγειονομικών αναγκών του Συστήματος.

Η «μεταρρύθμιση» προβλέπει την θυσία και την αποσύνθεση του Αμ. Φλέμιγκ, ως άλλη Ιφιγένεια στο βωμό της εκσυγχρονιστικής αναγκαιότητας και της επιταγής της Τρόικας για «κινητικότητα».

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της ζημιάς ας δούμε τι προσέφερε την προηγούμενη χρονιά στο Σύστημα Υγείας το Αμ.Φλέμιγκ:

• 30.000 επισκέψεις στα ΤΕΠ (Τμήμα Επειγόντων)
• 30.000επισκέψεις στα ΤΕΙ (Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία)
• 250.000 εργαστηριακές αιματολογικές, μικροβιολογικές και βιοχημικές εξετάσεις
• 6.000 εισαγωγές ασθενών για νοσηλεία
• 1400 αξονικές τομογραφίες
• 2.500 χειρουργικές επεμβάσεις στα Τακτικά Χειρουργεία

Με την εξαγγελθείσα «αλλαγή χαρακτήρα» του Νοσοκομείου, ποιες μονάδες μπορούν να σηκώσουν αυτό το φορτίο χωρίς να προκληθούν προβλήματα στο ήδη φορτωμένο σύστημα;

Οι απαντήσεις που δίνονται, δείχνουν περίτρανα πως όπως σε όλα στην Ελλάδα «βάζουμε μπροστά το κάρο και πίσω το άλογο».

Αντί με τις κατάλληλες κινήσεις ΠΡΩΤΑ να αποφορτισθεί το Σύστημα από τα βαρίδια και τις αστοχίες και έπειτα να προχωρήσει η αναμόρφωση, ξεκίνησαν ανάποδα.

Με εξαγγελίες για Μονάδα αποκατάστασης, Μονάδα αποθεραπείας, ολοήμερη λειτουργία εξ. Ιατρείων, των οποίων το επιστημονικό, οργανωτικό και λειτουργικό περιεχόμενο δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια, (αντίθετα καταγράφονται αντιφατικές απόψεις), προσδοκούν πως θα καλύψουν επικοινωνιακά ένα εγχείρημα, που είναι καταδικασμένο να αποτύχει και να προκαλέσει ανυπολόγιστες ζημιές και κόστος σε χρήμα και σε ανθρώπινο πόνο.

Να σημειώσουμε επιπλέον πως στην επεξεργασία της «μεταρρύθμισης» απουσιάζει παντελώς η προεργασία και η διαβούλευση, προτάγματα και αναγκαιότητες των καιρών, με αυτούς που εργάζονται και λειτουργούν στο ΕΣΥ από της συστάσεώς του και τουλάχιστον έχουν την αντίστοιχη εμπειρία.

Και όπως οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ δεν κατέχουν εξ ορισμού την αυθεντικότητα, έτσι και αυτοί που σχεδιάζουν και αποφασίζουν τις μεταρρυθμίσεις δεν είναι παντογνώστες και δεν κατέχουν την απόλυτη αλήθεια.

Αντίθετα η συνεργασία αυτών των δυο πλευρών, με τον εκατέρωθεν αυτονόητο σεβασμό της αυτονομίας και του μεριδίου ευθύνης και εξουσίας που αναλογεί στον καθένα, θα οδηγούσε στον σχεδιασμό μιας «μεταρρύθμισης» του Συγκροτήματος Σισμανόγλειο-Αμ.Φλέμιγκ, που:

1. Δεν θα «πείραζε» τις προσφερόμενες υπηρεσίες του Αμ.Φλέμιγκ στους πολίτες και το ΕΣΥ
2. Θα ενέτασσε στο Σύστημα νέες λειτουργίες και δομές όπως, Μονάδα αποκατάστασης, Μονάδα αποθεραπείας, Κέντρο Υγείας Αστικού Τύπου, Ιατρικές πράξεις μονοήμερης νοσηλείας κ.λ.π. με επιστημονική και οργανωτική αρτιότητα.
3. Θα αξιοποιούσε το έμπειρο επιστημονικό και νοσηλευτικό προσωπικό που εντάχθηκε στο Συγκρότημα
4. Θα δημιουργούσε ένα ενιαίο Συγκρότημα με κεντρικές και περιφερειακές υποστηρικτικές δομές που θα πρόσφεραν ολοκληρωμένες και καθετοποιημένες υπηρεσίες στου πολίτες και το ΕΣΥ. Έναν συγκρότημα οδηγό για την μετεξέλιξη και των άλλων νοσοκομειακών μονάδων

Αυτό όμως προ- απαιτούσε αντίσταση και ακύρωση των κατεστημένων απόψεων, των οργανωμένων συμφερόντων και των εξουσιαστικών λογικών.

Αντίθετα, περισσεύει ο αυταρχισμός, η αλόγιστη επιθετικότητα και αμετροέπεια, που οδηγεί εντέλει στην δημιουργία μιας ακόμα εκτρωματικής κατάστασης με ανυπολόγιστες ζημιές στις ήδη προσφερόμενες υπηρεσίες, και στο ανθρώπινο δυναμικό του Αμ.Φλέμιγκ.

Ένα ανθρώπινο δυναμικό έμπειρο, εξειδικευμένο και με συνείδηση λειτουργού της υγείας, που οδήγησαν το Αμ.Φλέμιγκ να κατέχει την 1^η θέση στην «ικανοποίηση των ασθενών», μαζί με το Ωνάσειο, όπως προκύπτει από την έρευνα της Διεύθυνσης Ποιότητας και Αποδοτικότητας του Υπουργείου Υγείας (Ημερησία 12.5.2012).

Ευχόμαστε οι εξελίξεις να διαψεύσουν τις εκτιμήσεις μας.

Αθήνα 29.7.2013

Μιχάλης Γαβράς

Ορθοπαιδικός Χειρουργός

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Διευθυντής ΕΣΥ Γ.Ν.Ν.Μελισσίων Αμ.Φλέμιγκ

ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ: γιατί, ποιο, πως

Αγία Παρασκευή 19.6.2013

 Το θέμα της ανέγερσης του Δημαρχείου Αγίας Παρασκευής, είναι και πάλι στην επικαιρότητα και βέβαια όσοι συμμετέχουν στο Δημ.Συμβούλιο και εκπροσωπούν δημότες είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν την άποψή τους.

Η απάντηση σε τρία βασικά ερωτήματα αποσαφηνίζει το θέμα και γίνεται εύκολο το ξεκαθάρισμα.

1^ο ερώτημα:

τι θεωρούμε πως είναι ένα ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ και συνεπώς πρέπει να έχει η πόλη μας δημαρχείο;

Κάθε δήμος αποτελεί την βασική σύγχρονη μορφή οργάνωσης της κοινωνίας με ιστορική αναφορά από την αρχαιότητα. Το ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ συμβολοποιεί με την ύπαρξή του την ιστορική βεβαιότητα της ύπαρξης οργανωμένης κοινωνίας με συνεκτικά χαρακτηριστικά και τοπική αναφορά.

Βέβαια όταν μιλάμε για ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ δεν εννοούμε ένα κτήριο γραφείων που στεγάζονται οι υπηρεσίες Ληξιαρχείου, Γρ. Προσωπικού και Τεχνικών Υπηρεσιών. Μιλάμε για την κτηριακή δομή που στεγάζει τις κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες της πόλης.

Ένα τέτοιο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ, κέντρο και πυρήνα της κοινωνικής και πολιτιστικής  ζωής της πόλης, το θέλουμε, το έχουμε ανάγκη, έστω και αν ένας νέος «Καλλικράτης» εξαφανίσει την διοικητική δομή «Αγία Παρασκευή». Δεν θα μπορέσει να εξαφανίσει την ιστορία μιας κοινότητας ανθρώπων, που υπήρξαν σε ένα τόπο που λεγόταν Αγία Παρασκευή.

Αυτό το σκοπό δεν τον εκπληρώνει ένα κτηριακό συγκρότημα Γραφείων, όσο και αν το χαμηλό κόστος του το κάνει ιδιαίτερα ελκυστικό.

2^ο ερώτημα:

θέλουμε αυτό το δημαρχείο που έχει σχεδιαστεί;

Είναι γεγονός πως όταν άρχισε να σχεδιάζεται το Δημαρχείο (2002) ήταν άλλοι καιροί. Καιροί πλούτου και ευμάρειας που ο οικονομικός παράγοντας δεν ήταν ο κυρίαρχος. Οι σχεδιαστές είχαν την ευχέρεια να σχεδιάσουν ένα άνετο – large κτήριο, με Δημαρχιακό Δώμα, γραφεία για πολλούς περισσότερους υπαλλήλους, από αυτούς που υπάρχουν σήμερα.

Με τα σημερινά δεδομένα τα 3.700τμ ανωδομή είναι πολλά. Τα 7.000τμ υπόγειοι χώροι (140 θέσεις parking) σε μια περιοχή με πολλά νερά οδηγεί σε υπερβολικό κόστος για την στεγάνωση και την αναγκαία στερέωση που θα αποτρέπουν τις ανωστικές δυνάμεις. Με αυτές τις σκέψεις το 2^ο υπόγειο φαίνεται πως θα μπορούσε να μην κατασκευαστεί, με αποτέλεσμα σημαντική μείωση του τελικού κόστους.

Θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπ’ όψιν μας, πως η σημερινή νομοθεσία, αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης οργανωμένων κοινωνικών ομάδων με τους πολιτικούς, ΔΙΝΕΙ ΚΙΝΗΤΡΟ στους σχεδιαστές να υπάρχει αυξημένο κατασκευαστικό κόστος και άρα για πληθωρικό σχεδιασμό και ανάπτυξη του δημαρχείου. Σύμφωνα με τον νόμο το ΓΕ/ΕΟ 18% (γενικά έξοδα & εργολαβικό όφελος), απρόβλεπτα 15%, ΦΠΑ 23% υπολογίζονται  επί του προϋπολογισθέντος κατασκευαστικού κόστους.

Εκτιμώ πως θα υπήρχε μια τελείως διαφορετική αρχιτεκτονική πρόταση αν αυτή εκπονείτο κάτω από τις σημερινές οικονομικές συνθήκες λιτότητας και φτώχειας.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας πως μέχρι σήμερα μας έχουν κοστίσει ήδη 1.300.000€ οι αρχιτεκτονικές, στατικές και Η/Μ μελέτες και τεύχη δημοπράτησης.

3^ο ερώτημα:

Με ποια κριτήρια θα επιλέξουμε τον τρόπο για την κατασκευή του;

Η σημερινή εκτίμηση του κόστους αποπεράτωσης, σύμφωνα με τους νόμους το Ελληνικού κράτους προϋπολογίζεται στα 20.600.000€, ενώ ταυτόχρονα η εκτίμηση που υπάρχει για το πραγματικό κόστος το τοποθετεί στα 11.000.000€. Θα πρέπει δε να συνυπολογίσουμε πως ο τρόπος κατασκευής με την μέθοδο της Δημοπράτησης, κατά πάσα πιθανότητα θα επιβαρύνει το κόστος άλλα 2-3.000.000€. Και όλα αυτά γιατί η συμπαιγνία των συναρμοδίων έχει δώσει νομιμότητα σε όλη αυτή τη απαράδεκτη μεθόδευση, που οδηγεί στην καταλήστευση του δημόσιου χρήματος.

Η συγκεκριμένη μέθοδος κατασκευής (ανοιχτή δημοπράτηση) με ταυτόχρονη λήψη δανείου από τον Δήμο, συνεπάγεται οικονομική επιβάρυνση του Δήμου για την πληρωμή των τοκοχρεωλυσίων. Ταυτόχρονα συνεχίζουμε να πληρώνουμε ενοίκια για τις υπηρεσίες που ήδη στεγάζονται σήμερα αλλού για όσα χρόνια κατασκευάζεται το νέο δημαρχείο.

Αυτή η μέθοδος (ανοιχτή δημοπράτηση) συνεπώς είναι ασύμφορη και αμφίβολης επιτυχίας, μια και στηρίζεται σε επισφαλείς υπολογισμούς αμφίβολων εσόδων. Το φάντασμα του «Κολυμβητήριου», που μόλις πέρσι ξεχρεώσαμε την πληρωμή του σκελετού (μπετά), χωρίς να έχουμε απολαύσει κανένα όφελος και χωρίς καμιά προοπτική για το άμεσο μέλλον, είναι εδώ μπροστά μας ζωντανό και προσβάλλει όλους όσους έχουν διοικήσει μέχρι σήμερα το Δήμο.

Το μοντέλο χρηματοδότησης λοιπόν που έχει πιθανότητα επιτυχίας και σιγουριά για την ολοκλήρωση του ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ, πρέπει να στηρίζεται σε πιο ασφαλείς πηγές χρηματοδότησης από αυτές που αναφέρθηκαν στον δημαρχιακό σχεδιασμό. Θα πρέπει να στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά ή έστω καθ’ υπεροχήν στην εξοικονόμηση που προκύπτει από τα ενοίκια που σήμερα είναι υποχρεωμένος ο δήμος να δαπανά για τις στεγαστικές του ανάγκες, χωρίς να προκαλείται επιπλέον επιβάρυνση των δημοτών.

Αυτό το ποσό υπολογίζεται περίπου στα 600-720.000€ (12x50-60.000€). Με βάση λοιπόν αυτή τη οικονομική δυνατότητα συμπληρούμενη και από μικρότερες επιμέρους πηγές, θα πρέπει να υπολογιστεί η ετήσια τοκοχρεολυτική ικανότητα του Δήμου.

Αποκλείοντας λοιπόν της μέθοδο της Ανοιχτής Δημοπράτησης, για τους παραπάνω λόγους, απομένει η αναζήτηση άλλων μορφών εκτέλεσης του έργου, όπως αυτές προσδιορίζονται από τον ισχύοντα σήμερα ΚΩΔΙΚΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ.

Ο μοναδικός λοιπόν δρόμος είναι η αναζήτηση εναλλακτικής μορφής χρηματοδότησης και κατασκευής, με έναρξη των υποχρεώσεων όταν παραδοθεί το κτίριο τελειωμένο.

Με αυτούς τους όρους θα πρέπει να γίνει η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τους κατασκευαστικούς επιχειρηματίες της χώρας.

Μιχάλης Γαβράς

Ορθοπαιδικός Χειρουργός

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Δημοτικός Σύμβουλος

Πολιτικό πραξικόπημα – ΕΡΤ

Αθήνα 15.6.2013

 

Χρειάστηκαν μόλις τέσσερις μέρες «πειρατικής» λειτουργίας της ΕΡΤ και το σκηνικό έχει αλλάξει εντυπωσιακά.

Τώρα λοιπόν ανακαλύψαμε πόσοι εκλεκτοί «κατεψυγμένοι» υπήρχαν στο ψυγείο που τους έβαζε η κάθε φορά εξουσία (πολιτική και συνδικαλιστική) στην ΕΡΤ και τους είδαμε επιτέλους να «ζωγραφίζουν» στο γυαλί

Τώρα που είδαμε πόσα πολλά και πανέμορφα μπορούν να παράξουν οι εργαζόμενοι, όταν η εξουσία (πολιτική και συνδικαλιστική) των σκοπιμοτήτων πάει στην άκρη,

Τώρα που ανακαλύψαμε πως η ΕΡΤ είναι κάτι περισσότερο από το σύνολο των ανθρώπων της και των εγκαταστάσεών της

Τώρα που ανακαλύψαμε πως το σήμα της ΕΡΤ είναι το σήμα της Ελλάδας και δεν μπορεί η όποια εξουσία (πολιτική και συνδικαλιστική) να στερεί αυτό το άρωμα Ελλάδας από τους ακρίτες και την ομογένεια,

Τώρα που άνοιξαν τα στόματα και αρχίσαμε να τα βλέπουμε και να τα μαθαίνουμε όλα,

Τώρα που αρχίζει να κατακάθεται ο κουρνιαχτός και το συναίσθημα το αντικαθιστά η λογική και ο ορθολογισμός,

Τώρα που αρχίζουμε να βλέπουμε πως το μείζον δεν είναι τα «συνδικαλιστικά» δικαιώματα, ούτε οι πάσης φύσεως καλοθρεμμένοι του συστήματος εξουσίας (πολιτικής και συνδικαλιστικής) που προσπαθούν απελπισμένα να τα κρύψουν και να κρυφτούν κάτω από το χαλί του πραξικοπήματος του Σαμαρά

Ας μιλήσουμε λοιπόν και για τα ΔΥΟ όχι μόνο για το ΕΝΑ θέμα που ανέδειξε η απόφαση Σαμαρά. Ας μιλήσουμε για το ΜΕΙΖΟΝ:

Η απόφαση Σαμαρά, αποτελεί πολιτικό πραξικόπημα κοινοβουλευτικό και ευθέως αντισυνταγματικό, εναντίον του σημερινού πολιτικού μας συστήματος

Είναι ευθεία βολή εναντίον του κοινοβουλίου, του ενός .από τους τρείς πυλώνες του πολιτικού μας συστήματος (εκτελεστική-κυβέρνηση, νομοθετική-κοινοβούλιο, δικαστική-δικαιοσύνη)

Παρέκαμψε τη Βουλή και λειτούργησε σαν αυτοδύναμος κυβερνήτης μονοκομματικής κυβέρνησης, δικαίωμα που δεν του το έδωσε ο λαός στις εκλογές

·              Η βεβαιότητά του πως έχει επικοινωνιακό πλεονέκτημα, μια και ο λαός είχε απηυδήσει από «τη βαριά διαπλοκή, τη διαφθορά του προσωπικού, την αμετροέπεια των εκάστοτε ηγεσιών, τα κρυφά τεφτέρια» (Λένα Λιβάνη, http://www.theinsider.gr/)

·              Η ανάγκη των ημερών για επικοινωνιακό ξεπέρασμα των οικονομικών αποτυχιών της κυβέρνησής του

·              Η βεβαιότητά του πως το «κλείσιμο της ΕΡΤ» δεν περνάει από την Βουλή

τον οδήγησε στην απόφαση να φερθεί σαν Μέγας Αλέξανδρος. Μόνο που Μέγας Αλέξανδρος δεν είναι και με την σπαθιά του δεν κτύπησε την «διεφθαρμένη ΕΡΤ» αλλά την δημοκρατία.

Αγνόησε ην δύναμη των συμβόλων και των συμβολισμών και η «μαύρη» οθόνη είναι ένα δυνατό σύμβολο, πίσω από το οποίο συντάχθηκαν και εξεγέρθηκαν οι πάντες.

Για την ΕΡΤ.

Δεν πρέπει να τρέφουμε καμιά αυταπάτη πως θα μπορέσει να γίνει ποτέ «δημόσια».

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως είναι και θα είναι μια «κρατική Α.Ε.» από τα δυνατότερα εργαλεία, κυρίαρχος Ιδεολογικός Μηχανισμός του Κράτους (ΙΜΚ), στα χέρια της «άρχουσας» τάξης, που στην Ελλάδα αποτελείται από κομπιναδόρους, μεταπράτες, ραντιέρηδες και τοκογλύφους.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως όλα αυτά τα χρόνια η ΕΡΤ ήταν ο χώρος ρουσφετολογικών πελατειακών εξυπηρετήσεων της κάθε φορά κυβερνητικής και όχι μόνο αρμάδας, σε άμεση συναλλαγή με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε, πως όλοι αυτοί που σήμερα κόπτονται για την ΕΡΤ, επικαλούμενοι το Δημόσιο χαρακτήρα της «Μέχρι χθες την μεταχειρίζονταν σαν σάκο του μποξ και τώρα "κλαίνε" μπροστά στις κάμερες και στα μικρόφωνα γιατί έχασαν τον βολικό εχθρό.» (Μαρία Χούκλη, http://www.theinsider.gr/)

Παρ’ όλα αυτά ξέρουμε πως, όπως και όλοι οι ΙΜΚ, έχουν μέσα τους ως συστατικό στοιχείο τη θέληση και την δύναμη για ανατροπή των κατεστημένων απόψεων της επίσημης εξουσίας, όχι όμως και την ανατροπή της.

Ξέρουμε πως ακόμα και αυτή η «ξεδοντιασμένη»ΕΡΤ μπορούσε να παράγει έναν απίθανο πολιτιστικό θησαυρό.

«Ξέρω τι θησαυρός είναι το τεράστιο οπτικοακουστικό της αρχείο, τι φυτώριο νεαρών σκηνοθετών το ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ, τι θησαυρός το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ, τι απόκτημα ο ΕΞΑΝΤΑΣ, τι ανακούφιση στα αυτιά το ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, τι κέφι Ο ΚΟΣΜΟΣ, τι απόλαυση οι εξαιρετικές ταινίες ποιότητας που δεν μπορούμε να δούμε πουθενά αλλού.» (Λένα Λιβάνη, http://www.theinsider.gr/)

Αυτή, την άλλη ΕΡΤ θέλουμε.

Αυτή, την άλλη ΕΡΤ έχει ανάγκη η χώρα, ιδιαίτερα αυτές τις δύσκολες στιγμές που η κυριαρχία του «κέρδους» έχει μετατρέψει την ιδιωτική τηλεόραση σε προπαγανδιστικό μηχανισμό των Τούρκικων πολιτιστικών προϊόντων με ταυτόχρονη εξαφάνιση των Ελληνικών παραγωγών.

Για μια τέτοια ΕΡΤ θέλουμε να αγωνιστούν οι εργαζόμενοί της, συγκρουόμενοι φανερά με την εξουσία (πολιτική και συνδικαλιστική).

Μια τέτοια ΕΡΤ ζητάει ο λαός να είναι ΑΝΟΙΚΤΗ.

Μια τέτοια ΕΡΤ δεν στήνεται με πολιτικά πραξικοπήματα, ούτε με αυταρχικές συμπεριφορές.

Το πολίτευμά μας είναι δημοκρατικό και αυτό εξελίσσεται και επιβεβαιώνεται κάθε μέρα

Ο λαός με την ψήφο του δεν έδωσε σε κανένα κόμμα αυτοδυναμία και έκανε τη Βουλή το κέντρο λειτουργίας της πολιτικής ζωής.

Εκεί επιβεβαιώνονται και επικυρώνονται οι πολιτικές αποφάσεις όλων, κομμάτων και ηγεσιών.

Εκεί κρίνονται όλοι. Με τις ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ τους, αλλά κυρίως τις ΘΕΣΕΙΣ τους και αυτές απαιτούν οι καιροί να καταθέσουν όλοι.

Θέλουμε να ξέρουμε ποιοι θέλουν Δημόσια ΕΡΤ και με ποιο τρόπο αυτό διασφαλίζεται. Όχι μόνο με διακηρύξεις, γενικούς αφορισμούς και λευκές επιταγές.

Μιχάλης Γαβράς

Ορθοπαιδικός Χειρουργός

2 σχόλια:

1. 
   
   Dimitris Iliopoulos15 Ιουνίου 2013 - 11:11 π.μ.

   Γιατρέ μου Καλημέρα!
   Για να ενισχύσω λίγο τα γραφόμενα σου....
   
   «για να γίνει σέρβις στο αυτοκίνητο, πρέπει να είναι σταματημένο»
   Σίμος Κεδίκογλου 2013
   
   «Θέτουμε τον ασθενή επί της χειρουργικής κλίνης για να του βάλουμε το γύψο και τον δένουμε για να μην κινείται»
   Γεώργιος Παπαδοπουλος 1967
   
   ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;;;
2. 
   
   ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΑΒΡΑΣ21 Ιουνίου 2013 - 6:59 μ.μ.

   Δημήτρη, σε κάθε περίπτωση δεν θα συγκρίνω ποτέ την Χούντα με οποιοδήποτε πολιτικό πραξικόπημα κυβέρνησης που έχει εκλεγεί από τον λαό.